Hij kan een klacht indienen.
Waar is Somayeh? - Daar.
Ga maar vast. Ik haal haar.
We gaan naar boven.
En?
Hij sliep. Ik sloot hem op opdat hij niet zou weglopen.
Hij deed hetzelfde, en liet dan de sleutel voor me achter.
Ik wou hetzelfde doen.
Hebt u hem vastgebonden?
Ik was bang dat hij zou opstaan en zichzelf dan zou bezeren.
Ik deed het voor zijn veiligheid.
U bent weggegaan.
Moest u haar daarom slaan? - Stil.
Hoe durft u m'n vrouw aan te raken? - Eruit.
Dat soort mensen kent geen eer. Ik wel.
Beledig mijn eer niet. - Eruit.
Ik dien een klacht tegen haar in.
Zet het op papier en laat uw vader onderzoeken...
door een wetsdokter.
En onze klacht? - Onderteken dit en u kunt gaan.
U mag bellen voor een borgsom. - Waarom?
U wordt beschuldigd van moord. Ik kan u niet laten gaan.
De borgsom is 40 miljoen.
Waar moet ik dat geld vinden?
Ik woon met mijn vader, hij heeft Alzheimer.
Anders moet u naar de gevangenis.
Mijn vader kan hier niet komen. Schrijf het nog niet op!
Wacht even, alstublieft. Ik kan niet naar de gevangenis.
Mijn vader is alleen thuis. U kunt me niet arresteren.
Ik heb geen borgsom. - Ik kan niets doen, het is de wet.
Wacht toch, edelachtbare. Wat moet ik met mijn vader doen?
Hij is helemaal alleen thuis. Straks komt mijn dochter thuis.
Doe ons dit niet aan!
Ga liever bellen, u verliest kostbare tijd.
Ik kan niet naar de gevangenis!
Schrijf maar wat u wilt.
Haal een agent.
Een agent, waarom? Alstublieft, meneer.
Ik smeek u.
Mijn leven wordt een ramp.
Verdoe uw tijd niet, ga bellen.
Schatje, ik kan hier niet weg. Ze houden me vannacht hier.
Maak je geen zorgen. Maar vannacht ben je alleen.
Zorg goed voor alles. Breng opa vaak genoeg naar de wc.
Dikke kussen. Pas goed op jezelf.
Als jij niet was weggegaan, zou papa niet in de gevangenis zitten.
Het is niet mijn schuld dat hij daar zit.
Hij heeft een zwangere vrouw geslagen.
Ze was er vanwege jou. - Het kon hem niet schelen dat ik vertrok.
Hij wist dat het niet gemeend was.
Heb jij hem dat verteld?
Nee, hij kon het raden. - Zeg het eerlijk, heb jij het hem verteld?
Pak je spullen, we gaan naar oma.
En opa dan? - Die gaat mee.
Ik heb huiswerk, ik ga niet mee.
Dan blijf je alleen achter. - Best.
Waag het niet te bellen om hulp te vragen.
Hij vroeg me niet één keer te blijven. Hij heeft niet geweigerd om te scheiden.
Na veertien jaar samen, alsof het niets was.
Papa!
Wat doe jij hier?
Met wie ben je?
Had je geen toets? - Nee, morgen.
Wie is er bij je?
Hallo.
Bel ons als je in de puree zit, dan komen we je helpen.
Ik wilde u niet lastigvallen. - Je bent gek.
Ga zitten. - Ik moet hem meenemen.
Waar is opa? - In veiligheid, wees gerust.
Die idioten praten over "mijn zoon"...
alsof het een jongen van achttien was
die is neergestoken.
Hebt u met ze gepraat? - Met de man is het hopeloos.
Maar tegen haar heb ik gezegd: "Je bent jong,
volgend jaar heb je weer een kind. "
Het is toch waar.
En? - Ik moet het huis laten taxeren.
Doe dat dan. - Dag.
Ik kom terug. - Wij blijven hier.
Dank u.
Dag, mevrouw Lavasani. - Alles goed?
Sorry voor de overlast. - Geen probleem.
Fijn u te zien. Is het waar, dat verhaal?
Helaas. Hij heeft haar geduwd, ze is gevallen en heeft haar baby verloren.
Wat moet ik zeggen?
Ik weet niet wat men u zal vragen.
En als het iets is wat tegen uw man kan spelen?
U moet de waarheid zeggen. - Ga nu weg, mevrouw.
En waar was hij? - Meneer Lavasani was in de keuken.
Reageerde hij niet op uw gesprek? - Dat kon ik niet zien.
Hoe hoorde u dat ze zwanger was? - Ze heeft het me verteld, denk ik.
U hebt het me gevraagd.
Haar dochter had een echtpaar getekend. Het waren haar ouders.
De moeder was dik, zwanger.
Maar u kon het niet aan haar zien? - Nee.
Waarom liegt u?
U bent een vrouw en u ziet niet dat ze zwanger is?
Zelfs als ik het gezien had, wat maakt dat uit voor meneer Lavasani?
Ze is de lerares van zijn dochter, ze spelen onder één hoedje.
Een beetje respect, graag.
Er is u niets gevraagd.
Ik heb niet met haar gepraat. Ik zat hier in de cel.
Het is duidelijk. Als ik met u praat...
hoort die meneer dat daar ook.
Ik heb jullie niet gehoord. Ik heb mijn eigen problemen.
Ik heb genoeg aan mijn hoofd...
om naar jullie privé-gesprekken te luisteren.
Moet ik het zweren? - Alsof u gelovig bent.
Hebt u het monopolie op God? - Zet het raam even open.
Hij is een respectabele man. Ik geef hun dochter nu een jaar les.
Hij is een goed man.
Waarom heb je verzwegen dat ze zwanger was?
Als ik het had geweten, zou ik haar niet in dienst hebben genomen.
Maar u doet het wel zonder toestemming van haar man?
Zo is het welletjes.
Ik heb u niet langer nodig. - Dank u.
"Onder de Sassaniden...
bestond de bevolking uit twee sociale klassen.
Enerzijds was er de adel...
de adel en de aristocratie, anderzijds het gewone volk. "
"Het plebs. "
En, mevrouw?.
Hij vroeg of je vader wist dat ze zwanger was.
Sorry dat we u hiermee lastigvallen.
Welnee, ik vind het niet erg.
Waarom verloor je mama haar baby? - Ze kreeg buikpijn.
Waarom kreeg ze buikpijn?
Zocht papa ruzie met haar?
Waarom zou hij ruzie gezocht hebben?
Misschien omdat ze was gaan werken zonder het te zeggen.
Heeft hij haar geslagen?
Mijn ouders maken geen ruzie.
Maar op je tekening maakten ze wel ruzie.
Je hebt 't me zelf verteld. - Maar nu niet meer.
Echt waar? Weet je het zeker?
Gisteren wist hij niet dat ze zwanger was.
En nu heeft hij haar niet eens geduwd. En jij geeft geen kik!
Zweer voor God dat u me niet geduwd hebt.
Ik heb het al gezegd. - Hoor eens...
Niet in herhaling vallen.
Wat is de afstand tussen de deur en de trap?
Drie meter? Waardoor zou ze anders gevallen zijn?
In onze gang... Ik ben aan het woord!
Geef gewoon antwoord! - Stilte!
U bent hier alleen om te antwoorden.
Ik heb een vraagje.
Edelachtbare... - Stel mij uw vraag.
Als u zichzelf niets te verwijten hebt...
waarom rende u dan naar het ziekenhuis om te zien wat ze had?
Uit bezorgdheid. - Zoals u uit bezorgdheid sloeg?
Zijn er getuigen van uw woordenwisseling? - De buren waren er.
Ik zal een onderzoek gelasten.
Ze spelen onder één hoedje, zoals de lerares.
Hij blijft me maar beledigen. - Lieg ik soms?
Het is aan mij om hierover te oordelen.
U houdt uw mond.
Zelfs zijn ex-vrouw kwam voor hem betalen.
Nu is het genoeg! - Hebt u een borg?
Hoe bedoelt u?
Een ambtenaar of een handelaar? - Nee.
Hoezo? - Er loopt een klacht tegen haar.
Wat voor klacht? - Na de klacht van meneer...
Hij heeft niets te zeggen!
Mevrouw gaf toe zijn vader te hebben vastgebonden.
Ze verloor haar kind! - Niet schreeuwen.
Schaam je je niet? Ben jij een man?
Stilte, heb ik gezegd.
Alstublieft, edelachtbare. Luister ook naar ons. Hij verziekt alles.
Hij heeft haar geslagen, hij heeft haar kind vermoord!
Het is overduidelijk! Arme mensen hebben ook rechten!
Ik kan u laten aanhouden voor ordeverstoring.
Ik ben alles al kwijt, mij maak je niet bang.
Wees jij maar bang voor God.
Laat een agent komen om hem te arresteren.
Alstublieft, doe het niet.
Laat maar. - Ga naar buiten en hou je mond.
Waarom zou ik? Omdat ik belazerd ben? - Eruit.
Wat krijg jij opeens? Ik ga al. Mijn helm nog.
Naar buiten.
Ik heb tien jaar voor een schoenmaker gewerkt die me heeft afgedankt als een hond.
Procederen, zei iedereen.
Dat heb ik gedaan. Een heel jaar...
ben ik van het kastje naar de muur gestuurd. Voor nop!
Deze keer laat ik het er niet bij. Ik laat niet meer op mijn kop zitten.
Ik heb niets te verliezen.
Alleen kan ik het niet zo goed uitleggen.
Ik spring uit mijn vel, ik sla op tilt.
Hojat.
Ik voel me niet lekker.
Ga even zitten. Kom. Laat hem, hij is al rustig.
Het gaat niet. - Ik ga met de rechter praten.
Blijf hier.
Edelachtbare, ik smeek u...
Laat me nu even!
Hij is niet in zijn gewone doen. - Ik pik dit al twee dagen.
Hij pendelt al een maand naar de cel.
Ik heb zijn schuldeisers moeten smeken om zijn vrijlating.
Alstublieft, edelachtbare.
Ik zal het u laten zien. Kijk dan.
Mag ik u vragen het hem deze keer te vergeven?
Hij moet dit dagelijks slikken. Ik zweer het.
Sinds hij werkloos is, is hij depressief.
Hij kan het niet helpen.
Edelachtbare.
Zeg dat hij snel een borg moet zoeken.
God zegene u.
U verlaat het gebouw niet. - Ik zal hier op hem wachten.
Wil je haar vragen terug te komen?
Dan denkt ze dat het voor de borgsom is. - En wat dan nog?
Papa... alsjeblieft.
Goed dan. - Zweer je het?
Ik zweer het, u niet.
Papa?
Wat?
Wist je niet dat Razieh zwanger was?
Nee.
Hoezo?
Zomaar.
Waarom vraag je dat?
Mama zegt dat je het wist.
Hoe komt ze daarbij?
Ze zegt dat je in het ziekenhuis niet reageerde...
toen je van de miskraam hoorde.
Je vroeg niets. Je was niet verbaasd.
Doorgaans verbaast het je te horen dat iemand zwanger is.
Maar jij leek het te weten.
Je moeder wil je tegen me opzetten.
Ga je het haar vragen?
Ik kon het niet.
Je had het beloofd.
Het spijt me.
Waar stond ze?
Daar.
Hier? - Ja.
Neem opa even, ik kom zo.
Ben je boos? - Nee.
Was je boven?
Ik ben met mevrouw Kalani gaan praten.
Waarom?
Om haar te waarschuwen voor het onderzoek morgen.
Hoezo, waarschuwen?
Gewoon, waarschuwen...
dat er een onderzoek komt.
Is er een probleem?
Als ze de waarheid moet zeggen, is het oké.
Termeh...
Ja? - Kom even.
Ik heb huiswerk. - Dat kan wachten.
Stel dat ik haar ben.
Is het zo goed? Als je geduwd wordt...
bots je in een rechte lijn.
Je gaat niet zo botsen,
je omdraaien, hier botsen en hier vallen.
Of wel?
Als ik haar zo had gegooid...
zou ze op die treden zijn gevallen.
Of hier tegen de reling.
Maar ze kan niet hier vallen.
Probeer het zelf even.
Hoe is ze dan daar gevallen? - Dat weet ik niet.
Maar ze is niet van boven gegooid.
Ga daar staan.
Je moet het tegen hen zeggen. - Vergeet hen.
Ik wil dat jij het weet... Vooruit.
Heeft hij u zo geduwd? - Nee, naar beneden.
Maar u ziet het toch zelf! Door deze deur kan ik onmogelijk...
Waar bent u gevallen?
Op de trap. - Waar precies?
Daar, denk ik.
Weet u het zeker?
Nee, niet zeker.
Mevrouw, hebt u haar daar gevonden?
Ik heb haar niet zien vallen.
Toen ik erbij kwam, was ze beneden.
Waarom zeg je niks?
Laat zien hoe hij je gooide.
Ik was onwel, ik weet het niet meer.
Ik zal het in haar plaats doen.
Komt u even, alstublieft.
Duwme met volle kracht.
Het is onmogelijk om daar te vallen.
Voor jou, natuurlijk.
Maar niet voor een zwangere vrouw.
Kom jij dan, kies wie je duwt.
Ik zeg dat het onmogelijk is.
Je kunt van hier niet op die trede vallen.
Ze zegt dat ze boven gevallen is.
Maar iedereen zag haar beneden.
Hebt u gezien hoe hij haar gooide?
Van daarboven kan ik de deur niet zien.
Maar ik heb haar van de trap zien vallen.
Waar stond u precies? - Misschien werd ze onwel.
Hoe vaak heb je deze trap genomen?
Waarom zou ze die dag onwel worden? - Pardon...
Ik zag mevrouw die ochtend en vroeg haar
waarom de trap vies was. Ze zei dat ze onwel was geworden...
en het vuilnis had laten vallen. Zo was het toch?
Mijn dochtertje bracht het naar beneden. - U zei dat u niet lekker was.
Had ze die dag de trap schoongemaakt?
Het was nat, misschien is ze uitgegleden.
Je hebt haar geduwd, klootzak! - Beleefd blijven!
Ik houd me voor je familie ook in. - Wat zou je dan doen, lul?
Breng hem naar buiten. Geen beledigingen!
Waarom zouden zijn buren hem zwartmaken?
Als u aan hen twijfelt...
Denkt u soms dat ze de waarheid zeggen?
Ik ben zo stom mijn tijd hier te verdoen!
Sorry. Mijn dochtertje wil haar rugzak pakken.
Hier is hij. Kijk.
Wil je je tekenblok niet terug?
Schatje, je moet niet bang zijn omdat we ruzie hebben met je ouders.
Kom, ik stop het in je tas.
Mama heeft uw geld niet gepakt.
Ik weet het.
Dat was niet waarom ik boos werd.
Waarom dan wel?
Omdat ze mijn papa alleen had gelaten.
Ze moest naar de dokter.
Ga nu maar, schatje.
Voorzichtig op de trap.
Ik onderzoek hem op vraag van de rechter en schrijf een verslag.
U ziet toch dat hij niet meer praat.
U zegt dat hij Alzheimer heeft.
Ja, maar eerst sprak hij nog een beetje.
Ik ben arts, geen rechter.
Hij vraagt de bewijzen.
Heeft hij bloeduitstortingen? - Ja, een paar.
En?
Ik weet niet of hij die heeft opgelopen door uit bed te vallen.
Niet rennen!
Doe het raam omlaag. Kom vlug, mama.
Dit is een meisjesschool!
Ik heb alleen een vraag.
U hoort hier niet te komen.
Ga naar de politie. - Ik wil alleen met mevrouw praten.
Ik heb u niets te vertellen. Ik ken u niet, noch haar man.
Waarom liegt u dan? - Wat zegt u?
Dat weet ze best. - Bel de politie.
Ik word bang!
Zij heeft hier niets mee te maken.
Ze heeft mijn dochtertje verhoord.
Ik? - U bent lerares, schaamt u zich niet?
U vroeg haar of ik haar moeder sloeg en het kind gedood heb.
Helemaal niet. - Schaamt u zich niet
u vast te bijten op een kindertekening...
om haar vader te beschuldigen? - U liegt.
Beschouwt u ons als beesten en monsters die hun vrouw slaan?
We zijn mensen precies zoals u.
Ik heb niets te verliezen.
Zeg maar tegen uw man dat het slecht afloopt voor mij en voor hem.
Ik wacht buiten.
Hou toch op.
Ik heb niks anders te doen dan te wachten tot u buitenkomt.
Trek uw leugens in.
Anders is het bewezen dat u met haar man rotzooit.
Genoeg nu! Mijn geduld raakt op!
Waarom verdedigt u hem anders?
Ik verdedig hem niet, ik zeg de waarheid.
De waarheid? - Ja!
Zweer het dan op de koran.
Waarom moet ze zweren? Laat haar met rust!
Ik wil best zweren. - U hebt gezegd dat hij niet wist
dat mijn vrouw zwanger was.
Ja. - Zweer het.
Ik zweer op de koran dat haar man...
die dag mijn gesprek met uw vrouw
niet gehoord heeft.
Zo goed, of had u nog meer wensen?
Die man is gek.
Bel je man, ga niet alleen naar buiten.
Het spijt me, mevrouw Ghahrai.
Wat valt er te zien?
Hallo?
Dag, mevrouw Ghahrai.
Ik heb al een bericht ingesproken.
Kunt u opnemen?
Blijkbaar vroeg de vrouw die vader oppaste...
u het nummer van een gynaecoloog.
Ik wil het graag hebben
zodat ik hem kan vragen of ze er is geweest...
en zo ja, welke klachten ze had.
Zou u me willen terugbellen?
Wat ga je nu doen?
Waarmee?
Ga je deze uitputtingsslag voortzetten?
Hoezo?
Hij is naar de school geweest. Hij heeft Termeh te schande gemaakt.
Wat moest hij op school?
Hij brulde voor iedereen
dat mijn vader zijn zoon vermoord had.
Hoe kan ze nu terug naar school?
Besef je wel wat je doet?
Wat ik doe?
Hij bedreigt ons. - Hij kan de pot op.
Termeh, ga naar je kamer.
En als hij morgen je dochter vermoordt?
Wat wil je dat ik doe? Mee naar het buitenland gaan?
Het buitenland kan m'n rug op. Sla niet zo'n toon aan.
Het gaat hier om Termeh.
Kijk in welke nesten je haar gewerkt hebt.
Heb ik haar in de nesten gewerkt?
Wat een lef, zeg.
Ben ik weggegaan?
Wil ik scheiden?
Je hield me niet tegen. - Waarom ben je teruggekomen?
Om duidelijkheid over Termeh te krijgen.
Het is duidelijk.
Je kunt kiezen, ofwel... - Geen ultimatum!
Hoezo, ultimatum?
Je lost je probleem met die man op, ofwel... - Ik weet wat ik moet doen.
Je hebt haar geslagen, haar kind is dood.
Welja, ik heb haar kind gedood!
Betaal de schadevergoeding en daarmee uit!
Ik laat me niet afpersen! - Ze zijn arm!
Dat is mijn schuld niet!
Hun kind is dood! - En mijn vader is een wrak!
Hij zegt niets meer!
Hij zei al niet veel.
Ik vroeg niet veel.
En daarom sloeg je haar?
Waar was jij dat je zoiets kunt zeggen?
Hoe verloor ze het anders? - Weet ik veel.
Het zou me niet verbazen als haar man haar iets heeft aangedaan...
en mij de schuld in de schoenen wil schuiven.
De dochter zegt dat ze naar de dokter ging.
Wat was er zo dringend dat ze een oude man...
moest vastbinden en ervandoor moest gaan?
De dokter zegt dat er een klap is geweest.
En waarom moet ik verantwoordelijk zijn?
Ik wil eerst bewijzen zien!
Laat me Termeh meenemen.
Schaam je je niet om het nu zo te spelen?
Ik maak me echt zorgen.
Ze kan dit aan. Het zal haar sterker maken.
In koppigheid en vechtlust?
Om geen bange vrouw te worden zoals jij...
die voor de minste intimidatie zwicht.
Dat had die kerel meteen door. Hij kwam mij niet bedreigen.
Ik ben een bange vrouw.
Weet je wat jouw probleem is?
Als zich een probleem voordoet...
pak jij dat niet aan,
maar je vlucht of geeft je over.
Waarom wil je het land uit?
Je bent bang om te blijven.
Ik ben één week weg en jij zit in de knoei.
Best. Dat zijn mijn zaken.
Laat me Termeh meenemen en doe dan wat je wil.
Termeh liefje, blijf vooral niet voor mij.
Ga waar je je het best voelt.
Wil je niet met me mee?
"De prijs is 20 toman per kilo. Als ik 270 kilo bloem per dag gebruik... "
Schrijf op: 270.
"Wat is dan zijn dagelijkse winst?"
Hoe lossen we dat op?
Heb je gelogen?
Wat?
Heb je gelogen?
Waarover?
Toen je zei dat je niet wist dat ze zwanger was.
Hoezo?
Je zei dat je haar gesprek...
met mevrouw Ghahrai niet gehoord had.
Maar hoe weet je dan dat ze haar het nummer van die dokter gegeven heeft?
Dat was toch op hetzelfde moment?
Goed.
Om de winst te berekenen...
Ik wist het.
Je moeder had gelijk.
Ik heb het hele gesprek gehoord...
terwijl ik in de keuken was.
Waarom loog je dan?
Weet je wat er anders gebeurd zou zijn?
Anderhalf jaar tot drie jaar gevangenis.
Ik kon me alleen afvragen hoe het dan met jou moest...
waar je moest wonen.
En dus zei ik dat ik het niet wist.
Maar waarom heb je haar geslagen?
Op dat moment was ik vergeten dat ze zwanger was.
Ik stond er niet bij stil.
Dat kun je hen toch uitleggen?
Zo werkt de wet niet.
Voor hen wist ik het ofwist ik het niet.
Kijk me aan.
Als jij het vraagt, beken ik.
Hoi.
Ik had gezegd niet voor de school te wachten.
Mevrouw Ghahrai!
Wat wil je van haar?
Mevrouw Ghahrai, wacht even!
Ga even aan de kant staan,
ik moet u iets uitleggen.
Laat me...
Papa!
Mijn dochter is niet veilig. - Zonder getuige kan ik niets doen.
Moet ik wachten tot hij haar vermoordt om te komen aankloppen?
Ik heb geen kristallen bol.
Waarom zou ik liegen?
Zou ik mijn dochter en mijn vader hier naartoe slepen?
Is ze hier?
Ja, voor de deur. Vraagt u het haar gewoon.
Ik durfde haar niet op school te laten.
Is de eiser er?
Mijn vader... - Bent u klaar?
Bijna.
Wist u niet dat ze zwanger was? - Nee.
U heeft haar er niet over horen praten met de lerares?
Nee.
Helemaal niet?
Het is toch onvoorstelbaar dat...
De lerares kwam op haar getuigenis terug.
Ze zegt dat u het wel wist.
Zegt ze dat? - Ja, ze was hier gisteren.
Hij heeft haar bedreigd...
Geef antwoord: hebt u hen horen praten?
Ik heb al nee gezegd.
Hoe wist u het dan van die arts?
Dat heeft mijn dochter gezegd. - Wat dan?
Dat ze haar om het nummer vroeg.
Haal uw dochter.
Wilt u haar zien?
En u blijft buiten.
Welke vraag?
Wat wil hij weten?
Ik weet het niet. Geef mij je rugzak maar.
Wat heb je te zeggen? - U hebt me niets gevraagd.
Zei je vader niet wat ik zou vragen?
Nee. - In welke klas zit je?
De zesde.
Toen je lerares bij je thuis was...
en met de vrouw over haar zwangerschap sprak,
was je daar toen bij?
Op dat moment ging ik mijn boeken halen.
Hoe wist je dat ze haar een nummer gegeven had?
Dat deed ze later, toen ze wegging. - En was jij daarbij?
Ja.
En zei je dat niet tegen je vader? - Wat?
Dat ze dat nummer gegeven had.
Ik dacht niet dat 't hem zou interesseren.
Zei jij het of had hij het gehoord?
Van het nummer? Dat heb ik hem verteld.
Jij hebt 't gezegd. - Ja.
Goed. Dank je.
Uw beurt, mevrouw.
Welke misdaad heb ik begaan? - Geen enkele. U hebt gelijk.
Maar uw man wil niet luisteren.
Ik weet dat hij ongelijk heeft, maar wat hebt u daaraan?
Twee jaar procederen voor een minimale schadevergoeding.
Dat is juist het erge! Denkt u dat ik dit om het geld doe?
Dat beweer ik niet.
Een armoedzaaier die zijn kind verliest, een boerenkinkel zonder principes...
Dat heb ik nooit gezegd. - Luister nu even.
Dit alles heeft geen zin.
Uw kind komt niet terug en mijn man wordt niet opgeknoopt.
Haar man deed het niet expres.
Het zijn goede mensen. Ze stellen een oplossing voor.
Pak het geld aan en vergeet het. Je kunt het gebruiken.
We spreken een bedrag af. En ik zal mijn man overtuigen.
Hij moet dus overtuigd worden?
Laat me met rust!
Ga je nu nog lastig doen?
Heb je jezelf al eens bekeken? - Laat hem niet gaan.
Wacht even, ik moet je spreken.
Blijf je hier?
Mama?
Eerst moeten we praten.
Ga zitten, we moeten praten.
Ik luister.
Ik ben met die man gaan praten.
Ga nu zitten.
Ik wist hem er met veel moeite van te overtuigen...
15 miljoen te accepteren in plaats van 40.
In drie cheques, en hij trekt zijn klacht in. - Met welk recht deed je dat?
Ik kan niet in die stress leven.
Je snapt het niet. - Ik ben al bang als jullie wat later zijn.
Waar bemoei jij je eigenlijk mee?
Ik ben hier niet om te ruziën.
Hoe kan ik het duidelijk maken?
Je verwijt mij dat ik die vrouw voorstelde...
dat er niets gebeurd was als ik gebleven was.
Laat mij het dan goedmaken.
Als ik betaal, neem ik de schuld op me.
Hij stemde in. - Hij zal meer blijven eisen.
En als je niet betaalt? - Waarom zou ik?
Zie het als mijn alimentatie.
Ik zou geld gaan lenen of desnoods bedelen...
voor jouw alimentatie.
Maar ik laat me niet afpersen.
Termeh is in de puberteit. Ze lijdt enorm.
Opeens ben je begaan met haar puberteit en haar problemen?
Ze zou niet blijven als ze zo erg leed.
Waarom denk je dat ze blijft? Omdat ze voor jou kiest?
Ze wil niet dat we uit elkaar gaan.
Ze weet dat ik zonder haar niet wegga.
Ze lijdt in stilte.
Zeg hen maar dat ik niet betaal zolang mijn schuld niet bewezen is.
Ik ga mijn auto verkopen.
Dat hoeft niet. - Het is niet voor jou.
Als jouw dochter niet meer waard is...
Klets niet. Dit gaat niet om geld.
Zolang mijn kind niet veilig is...
Neem geen initiatieven meer. Begrepen?
Zonder mijn initiatief zat jij nu in de cel.
We gaan je borgsom terughalen.
Ik wil niet vrij zijn dankzij jou.
Sta op, Termeh.
Kom, we gaan. Sta op, zeg ik je. - Alsjeblieft, mama.
Je blijft hier niet langer. - Nee, mama!
Is 15 miljoen belangrijker dan het leven van je kind?
Ik laat je dat niet doen!
Zijn dochter laat 'm koud! - Mama, luister!
Wat doe je nou? Je zou blijven! - Ik sterf liever!
Alsjeblieft, mama! - Ik wacht in de auto.
Het geeft niet.
Ga maar mee tot na je toetsen.
Dan ben je bij opa en oma.
Dat is beter. - Je zei dat het niet gemeend was.
Het is veranderd.
Termeh...
Liefje...
Straks begin ik ook te huilen. - Betaal ze, dan komt mama terug.
Haar terugkeer heeft er niets mee te maken.
Juist wel. Ze kwam terug om te blijven. Haar bagage zit in de auto.
Ga je moeder halen als je vindt
dat het mijn schuld is. We bellen die mensen en we betalen ze.
Ik twijfel.
Heeft hij u geduwd of niet?
Ja.
Is er iets gebeurd toen u thuiskwam?
De baby bewoog daarvoor al niet meer.
Voor hij u duwde?
Was de baby al dood?
Ik weet het niet. Misschien.
Had u al iets gevoeld?
Ik weet het niet.
Maar de avond daarvoor had ik pijn.
Heeft u al eerder een miskraam gehad? - Nee.
Ik werd aangereden door een auto.
Uw schoonvader was de straat op gegaan.
Ik ging achter hem aan.
Hij wilde oversteken.
Ik rende naar hem toe...
en toen werd ik aangereden.
's Nachts kreeg ik pijn in mijn buik.
Weet uw man dat?
Waarom vertelt u dat niet tegen de rechter?
Als hij hoort dat ik u dat verteld heb, pleegt mijn man zelfmoord.
Gisteren heeft hij zijn schuldeisers beloofd alles te betalen.
Hij zit al te wachten.
En wij dan? Ons leven is een hel geworden.
Het is mijn schuld.
Gisteren zei hij dat u hem het geld beloofd had.
Ik werd bang. Ik heb navraag gedaan.
Als ik twijfel, is het geld onwettig.
Dan wordt de onschuld van mijn man bewezen.
U hebt beloofd dat dit onder ons zou blijven.
Maar uw man laat ons niet met rust.
Ik maak me zorgen om mijn dochter.
En ik ben bang dat bezoedeld geld mijn dochtertje kwaad zal doen.
Wat moet ik nu doen?
Betaal ons niet.
Alstublieft.
Zal uw man ons met rust laten?
Geef maar. Neem jij de borden.
Wees maar niet bang, alles komt goed.
Zodra u uw klacht hebt ingetrokken...
overhandigen we u de drie cheques.
God zegene u.
Hojat, geef even papier en een potlood.
We zetten alles op papier en zij tekenen.
Wacht...
We zwijgen erover. Zaak geklasseerd.
Ik kom niet op mijn woord terug.
Ik zou willen dat uw vrouw en mijn dochter komen...
om iets in hun aanwezigheid te zeggen.
Waar is ze?
Dank u, mevrouw.
Zou u mijn dochter ook willen roepen?
Kom even, je vader vraagt naar je.
Kom hier zitten.
Sorry.
Luister...
Ik heb de cheques getekend en geef ze u ook.
Geen enkel probleem.
Maar ik heb een vraag.
U bent gelovig, mevrouw.
Zweer op de koran dat ik uw miskraam veroorzaakt heb.
Haal een koran. - Doe het.
Schiet op, straks gaan ze nog twijfelen.
Zijn schuldeisers wachten op het geld.
Laat ons geen gezichtsverlies lijden.
Ik zweer niet.
Je bent aangereden omdat je zijn vader ging halen.
Waar blijf je?
Ze is bang om het te zweren.
Waarom?
Ik twijfel.
God...
Ga naar ze toe.
En daar kom je nu mee?
Ik heb het je zus verteld.
Vertel me wat er precies gebeurd is.
De avond daarvoor ben ik aangereden.
En 's nachts kreeg ik erg veel pijn.
Kom mee, ik neem de zonde op me. - Nee.
Ik deed navraag, het is onwettig. - Hoezo?
Hij wil betalen. Ga nu mee.
Ik ben bang dat het ongeluk brengt.
Kunnen we nog meer ongeluk krijgen dan dit?
Denk toch aan mij, aan ons dochtertje.
Ik ben juist bang dat haar iets overkomt.
Kom mee. - Ik kan niet.
Ga mee, zeg ik je. - Ik kan niet.
Sla jezelf niet!
Wat komen jullie hier doen?
Ik heb gezegd dat je niet moest betalen!
Hoe moet ik nu leven?
Waarom doen jullie me dit aan?
Kom.
Liefje, het moet.
Goedemorgen. Kom binnen.
Wat heb je beslist?
Je ouders laten jou kiezen bij wie je wilt wonen.
Bij je vader of bij je moeder?
Is je keuze gemaakt? - Ja.
Weet je het zeker? - Ja.
Heb je beslist? - Ja.
En, wat is je keuze?
Moet ik het nu zeggen?
Als je het nog niet weet... - Ik weet het.
Als je nog niet beslist hebt... - Toch wel.
En?
Heb je liever dat ze buiten wachten?
Kan dat?
Meneer, kunt u naar buiten gaan?
U ook, mevrouw.